#CLSTR
Wat als je een fragment van één kunstwerk kon bezitten?
Normaal gesproken zou het wegnemen van een stuk van een kunstwerk het geheel vernietigen. CLSTR vertrekt vanuit het tegenovergestelde idee: een kunstwerk gemaakt om in delen te bestaan. 10.000 fragmenten kunnen zich verspreiden, reizen en van eigenaar wisselen — en toch één werk blijven.
Eén kunstwerk. 10.000 fragmenten.
10.000 gebaren
Hoe maak je 10.000 fragmenten zonder simpelweg hetzelfde object te reproduceren?
Met de hand.
Niet hetzelfde gebaar 10.000 keer gekopieerd, maar dezelfde handeling herhaald: klei in mijn handen nemen en een merkteken achterlaten.
Elk fragment begint met een gebaar — mijn bewegingen, mijn verhoudingen, mijn vingerafdrukken. Bewust onvolmaakt, nooit gladgestreken. Elk fragment draagt tijd, aandacht en aanraking.
Herhaling creëert verschil. Mijn handen veranderen. De klei reageert. De gebaren evolueren.
Vandaag lijken velen op bloemen. Ik weet niet hoe gebaar nummer 9.999 eruit zal zien.
Fysiek gescheiden. Toch één werk.
Sommige fragmenten worden verzameld en wonen bij mensen thuis. Andere worden in de openbare ruimte geplaatst, met behulp van achtergelaten gaten, schroeven en bevestigingen die er al waren.
Zodra een fragment mijn atelier verlaat, weet ik niet altijd waar het uiteindelijk terechtkomt. Toch wordt het nooit een op zichzelf staand kunstwerk.
Elk GSTR is genummerd, gedocumenteerd en in 3D gescand.
Naarmate CLSTR groeit, wordt het onmogelijk om het volledige fysieke werk in één keer te zien. Het digitale archief houdt de fragmenten bij en zal uiteindelijk alle 10.000 weer samenbrengen — digitaal. Niet om het fysieke werk te vervangen, maar om het geheel zichtbaar te maken.
Word onderdeel van CLSTR
Een fragment kan van jou worden zonder een op zichzelf staand kunstwerk te worden.
Je kunt met één fragment leven, er meerdere samenbrengen, ze verplaatsen of doorgeven.
Waar ze ook terechtkomen, ze blijven deel van CLSTR.
Eén kunstwerk. 10.000 gebaren. Vele plekken.
#CLSTR